Vlaanderen gaat door een rouwproces. We zijn in schok. Zo vernam ik deze week in de gazetten over mezelf. Ik ben en ik ken nochtans de slachtoffers en de familie van het Dendermondse drama niet en ik wil dat -privacy is alles- graag zo houden. Mij choqueert dan ook de schaamteloosheid van onder andere VTM dat een aflevering van de ziekenhuisserie 'Spoed' afvoerde om plaats te maken voor een rechtstreeks debat
vanuit het stadhuis van Dendermonde. Dat die Rudi Vranckx in Gaza daar maar een puntje aan zuigt.
Een debat waarin wellicht (ik ben na vijf seconden weggezapt, toen ik besefte wat ik eigenlijk aan het bekijken was) voor de tiende keer niets nieuws gezegd werd maar dat naar te vrezen valt (soms hoef je niet eens te kijken om te weten welke onzin er uitgekraamd wordt) net als de ziekenhuisserie eindigde met een cliffhanger:
'Wat bezielde de dader? Hoe moet het nu verder? Antwoord in de VTM-journaals van de volgende dagen.'
En inderdaad, enkele dagen later liet het VTM-nieuws na speurwerk van hun onderzoeksjournalist de
voicemail horen van Kim De Gelder. Nieuwswaarde:
'Het monster spreekt! Het maakt zinnen!' We moeten het nochtans niet op VTM alleen steken deze keer. In het VRT-journaal mocht advocaat Jef
'ik ben niet mediageil, en die gel in mijn haar is een ideetje van de kapper' Vermassen al de dag zelf het zaakje komen duiden. Duidelijke hint aan de politiemensen en gerechtspsychiaters: rond dat onderzoek maar af, Jef heeft gesproken.
Een Vlaamse kwaliteitskrant besteedde afgelopen zaterdag -geen 24 uur na het drama- al 18 bladzijden aan de enkele feiten die bekend waren, aangevuld met een ziekmakende hoop nonsens. 'Koel, bloeddorstig, onmenselijk', kopte een andere kwakkeliteitskrant. Een 'plat préféré' over Kim de Gelder is hoogstwaarschijnlijk niet voor morgen, maar verder is de geschiedenis van de mensheid vergeven van de 'onmenselijkheden'. We zijn dus helemaal niet 'in schok', we zijn gewoon geschrokken en we staan stijf van de nieuwsgierigheid omdat dit alles zo dichtbij gebeurt.
De advocaat van Kim de Gelder wist de verzamelde media in dat verband nog het volgende mee te geven:
Kim De Gelder is geen gothic fan en liet zich bij zijn daden ook niet door films inspireren. Hij had geen schmink op, maar heeft van nature een bleke huidskleur.
Onderliggende boodschap:
Hou op met die onzin, het is allemaal al erg genoeg. Moedige man.
De waanzin heeft ondertussen ook ons parlement bereikt, waar Carl Devlies en andere Erik Van Rompuys er nog eens in slaagden de tv-journaals te halen (dat was toch al weer van de
BHV-commissie geleden) door hun pijlen te richten op Bert Anciaux. Na zijn uren als minister houdt Bert een publiek dagboek bij waarin hij liet optekenen:
Het shockeert ons allemaal. Ik moest ook denken aan de honderden dode kinderen in de Gazastrook, ook bewust door een agressor omgebracht en zonder dat die agressor opgepakt werd.Typisch Bert: zit met alles en iedereen in. Vooral met alles en iedereen wat in het nieuws komt. Het duurde dan ook niet lang voor de Israëlische ambassade verontwaardigd reageerde:
Het Israëlisch offensief vergelijken met een eenzame gek die onschuldige kinderen vermoordt, is ver over de schreef.Ze hebben natuurlijk gelijk.
Israël is geen eenzame gek, het is een geolied staatsapparaat. Het vermoordt niet bewust onschuldige kinderen, het bombardeert die enkel stoemelings terwijl ze met
veel belangrijker zaken bezig zijn. Bert zal waarschijnlijk even nood gehad hebben aan wat profilering na het desastreuze verloop van zijn aansluiting bij de troepen van Caroline Gennez, maar verder valt het enigszins verwarrend te noemen dat vertegenwoordigers van het Israëlische staatsapparaat een ander verwijten
over de schreef te gaan.
Al moeten we hen dan weer wel meegeven dat ze zich niet lieten inspireren door films.
Om met een hoopvolle noot af te sluiten laat Punkerke toch ook een pluim neerdwarrelen, en dat op het hoofd van actrice Ann Van den Broeck:
Naast haar vele musicalrollen, is Ann Van den Broeck ook een bekend gezicht op de Vlaamse en Nederlandse televisie. Ze speelde onder meer Beata in de soap Thuis en dokter Iris Van de Vijver in Spoed.
Van Wikipedia. Maar mijn bewondering gaat vooral uit naar de
menselijkheid van
Ann Van den Broeck. Niet alleen zag zij dus vorige maandag hoe een aflevering van Spoed plaats ruimde voor een
louterend debat, bovendien moest zij vorige vrijdag het podium op in Steracteur Sterartiest, dat uiteindelijk uit
kiesheid (dixit Wim de Vilder) een dag later uitgezonden werd:
Ik probeer ons optreden te zien als onze manier om de nabestaanden en slachtoffers een hart onder de riem te steken.Nog diezelfde avond ben ik verschrikkelijk veel pinten gaan pakken om mijn verdriet -
en dat van de nabestaanden en de slachtoffers- te verdrinken.
Of om het met de woorden van de Dendermondse burgemeester te zeggen:
Laat die mensen toch met rust.
