De honderd-en-eerste

"Obamerika, het casino-kapitalisme en de nieuwe religie: het ecologisme." Samenzweringen suggererend neologisme, een gezonde portie hypocrisie, overheidsinitiatief verdacht maken?
U mag één keer raden wiens antwoord dit was op Humo's eindejaarsvraagjes. Jean-Marie Dedecker, juist. Voor onze Noorderburen: dat is Geert Wilders, maar dan met een modester kapsel en West-Vlaamse tongval.


JMD is de man die een politieke carrière heeft gebouwd op de aangeboren -en vaak ook best wel gerechtvaardigde- argwaan van de Vlaming tegen alles wat van bovenaf komt en die geen kans onverlet laat om die argwaan nog wat op te poken, aldus een perpetuum mobile in gang zettend dat naar te vrezen valt pas zal stilvallen wanneer hij eenmaal op de een of andere troon gehesen rijkelijk laat zelf het voorwerp van die argwaan wordt.

Nu Yves Leterme even terug naar Ieper is, heeft JMD alvast ruim baan voor een stormloop op Brussel. Tenzij het toevallig wat druk is op de Ring, maar dat lost hij wel op door even de pechtsrook te nemen (dat nutteloze baanvak wil hij graag afschaffen) of gewoon een viaduct boven die ring te bouwen voor het doorgaand verkeer. Jean-Marie De Dubbeldecker: zijn baseline Gezond verstand dient vooral om zichzelf en zijn volgelingen niet al te zeer te vermoeien met pro's of contra's en andere socialistische praat.

Zijn kiezers zijn dan ook oververtegenwoordigd bij deze facebookgroep, die oproept tot maximumsnelheden van 110/130/150 kilometer per uur op de autosnelweg in België. De 110 'als het slecht weer is', de 130 tussen 6 en 22 u en de 150 's nachts. Ik kreeg de uitnodiging nota bene net toen het smogalarm van kracht was. Luchtvervuiling mijn reet, wij willen knallen, dat sfeertje overheerst in de commentaren. Gelukkig valt hier en daar een genuanceerd geluid te horen:

Borden die waarschuwen voor flitspalen zijn niet echt een oplossing. Geen flitspalen is de enige oplossing.

En meer van dat moois. Wie zich in de discussie wil mengen, heeft zich in te schrijven in de groep. Wat geen zinnig mens doet (all due respect voor de Bastiaen die er zich toch aan waagt). Waardoor dit stelletje gehaasten elkaar lekker verder kan opjutten en onbeschaamd uitpakt met frasen als 'Wat de Vlaming wil: ...'.

Nu begrijp ik niet waar al die mensen 's nachts zo dringend naartoe moeten dat ze per sé 150 moeten rijden. De ingewonnen tijd investeren ze toch maar in geleuter op weer een andere debiele facebookgroep. 'Jamaar, in de buurlanden...', keert hier en daar terug, waarbij verwezen wordt naar de 130 km/u maximumsnelheid in 15 van de 27 EU-lidstaten en het ontbreken van een snelheidsbeperking in Duitsland.

Maar waarbij ook gemakshalve vergeten wordt dat in België - in tegenstelling tot die buurlanden - elk boerengat (sorry, Lichtervelde) een afrit heeft. Dat België het drukstbereden autosnelwegennet van Europa heeft. En dat er in lands of the free als Canada (100 km/u), Australië (110 km/u) of de Verenigde Staten (120 km/u) helemaal niet zo vrijelijk geknald mag worden. Het 'wij kijken verder dan onze neus lang is' waarop ze zich beroepen betreft dus enkel de neus van hun auto.

Over milieu-overwegingen durf ik het dan ook haast niet te hebben, dan komt er geheid een reactie als deze:

Mijn bomma mag gerust 120 km/u blijven rijden. Jullie groene jongens, mogen gerust 90 km/u rijden. Liefst van al gaan alle groene jongens met hun fiets, dan heb ik er helemaal geen last van.

Als er honderd wetenschappers zijn die zeggen dat een hogere snelheid de kans op ongevallen en de uitstoot van CO2 en fijn stof verhoudingsgewijs spectaculair verhoogt, dan zal er altijd een honderd-en-eerste zijn die naam maakt enkel en alleen door vol te houden dat dat allemaal fel overdreven wordt. Die honderd-en-eerste zal echter altijd meer dan 1 op 100 mensen kunnen overtuigen, omdat mensen graag horen wat ze willen horen.

In de politiek is Dedecker die honderd-en-eerste die maar bazelt wat hijzelf en een groep anderen - zijn kiezerskorps - graag horen, omdat hij daar een carrière kan rond bouwen. Wat voor gevolgen zijn gebalk verder heeft - ongevallen, verkeersindigestie, luchtverontreiniging - is van geen tel voor zijn soort van gezond verstand. Wie langer nadenkt dan de tijd die nodig is om naar zesde te schakelen, is immers een groene jongen.

Ah, ik hoef geen snelweg op om te ontvlammen.

Het jaar van de kat

"Geen kat downloadt 10 van de 13 miljoen online nummers" (Een cryptische titel in De Morgen van 31 december 2008, ogenschijnlijk verwijzend naar de 10 hitsingles die Luc Steeno dit jaar online gooide, maar feitelijk doelend op het feit dat 10 miljoen nummers nooit gedownload worden. 'Een kat downloadt 10 van de 13 miljoen online nummers', dát was nog eens nieuws geweest)


"De Kamer van Volksvertegenwoordigers is in crisis. Om 14.15u moest vandaag het vragenuurtje beginnen, maar zowel Yves Leterme als Jo Vandeurzen stuurden hun kat. De zitting werd een uur verlaat, maar Leterme kwam niet opdagen." (Clint.be op 18 december 2008, met een verklaring voor het geringe aantal downloads dit jaar - die beesten hebben een land te besturen)

"Brussel-Halle-Vilvoorde blijft als een egel door het politieke landschap kruipen. Volgens sommigen moet de oplossing deel uitmaken van een groot communautair akkoord, een gedrocht dus waarin een kat haar jongen niet meer vindt maar waaruit alle partijen argumenten kunnen distilleren om die oplossing te verdedigen." (Dirk Castrel in de Gazet van Antwerpen op 31 december 2008, handig voortbordurend op het voorgaande en meteen ook de nood aan een gestructureerd gezinsleven voor onze nieuwe bestuurders op de agenda geplaatst)

"Verdachte van moord in Lichtaart vrijgelaten na fout gerecht" (het persagentschap Belga op 17 december, mij even in de waan latend dat de gevangenisdirectie in Turnhout zich zo schuldig voelde over de schamele gevangeniskost dat ze bij wijze van compensatie besloten had hun gedetineerden te de-detineren)

"Echt gebeurd: kat overleeft val van 34 verdiepingen" (MSN Vandaag, 29 december, de geruststellende gedachte verspreidend dat de rest van het nieuws dit jaar maar om te lachen was - een fantastisch 2009 met alles erop en eraan gewenst, lieve lezers!)

Je leeft maar één keer

"Als je je al die regeltjes en beperkingen moet aantrekken...," wierp ze me quasi achteloos voor de voeten, "je leeft maar één keer hé." Het ging over iets banaals (mogen cursisten in het avondonderwijs een glaasje wijn drinken binnen de klasmuren?) en het clichématige ontging mij niet.


Toch was het -naar alle waarschijnlijkheid ingevolge de verantwoordelijkheidszin die onvermijdelijk met de optelsom van mijn leeftijd en mijn persoonlijkheidsstructuur verondersteld wordt samen te gaan- lang geleden dat ik die nog gehoord had.

Mij overviel dan ook met iets wat onaangenaam hard op een schok leek het besef dat dit credo -ooit een overweging die ik mezelf als vanzelfsprekend maakte bij elke te nemen beslissing- mij in al mijn katholieke ijver om mijn bestaan binnen door mijzelf en anderen opgehoopte oevers te leiden al God weet hoe lang ontglipt was.

Van de weeromstuit brak het koud zweet mij - vast vol grote verwachtingen ontworpen, vol zorg gebouwd en met het nodige geschaaf min of meer proper afgewerkt - uit. Met een fiere uitdrukking op het gelaat - tred en oogopslag net verschillend van die van mijn buurman - had ik mezelf op mijn plaats gezet ergens tussen zoveel fiere anderen.

En daar sta ik uit zelfgekozen overtuiging standvastig stokstijf tot het stof der tijden mijn kleuren doet verglijden. Als een van de achtduizend en negenennegentig soldaatjes uit het terracotta leger van Xi-an, een denkbeeldige keizer beeldig verdedigend tegen morgendaagse rebellen op zoek naar bruikbaars voor nieuwe oorlogen.

Wie weet sta ook ik binnen 2200 keer driehonderdvijfenzestig dagen in een tot museum gedegradeerd godshuis te pronken, door gedimde spotlichten in het zicht gericht van betalende ogen die zich gulzig vergapen aan mijn nutteloze schoonheid.

Je leeft maar één keer.